Bir kadıncağızın altı tane oğlu varmış. Varmış ama üzüntüsü de hiç bitmezmiş. Oğlanlar her gün : - Ben güçlüyüm! der, durmadan kavga ederlermiş. Bir gün kavga ederlerken güngörmüş bir ihtiyar çıkagelmiş. Yanında da kocaman bir kurt varmış. İhtiyar: - İçinizden en güçlüsünü ben bulacağım. Yalnız bunun için sizi küçük bir denemeden geçireceğim, demiş. Oğlanların her biri öne fırlayıp: - Önce beni dene. Çünkü daha kuvvetliyim, diye atılmış. İhtiyar onlara tek tek gelmelerini işaret etmiş. Sonra da kurdu üzerlerine salmış. Her biri bir yerinden yaralanmış. Kiminin kolu, kiminin başı, kiminin de bacağı kanamış. Aradan üç gün geçmiş. Altı kardeş başlamışlar kavga etmeye. Biri : - Bu yumruk nasıl, beğendin mi? demiş. Diğeri : - Ya bu tekmeye ne dersin? diye vurmuş da vurmuş. Tesadüf bu ya bizim ihtiyar, yanında kocaman kurdu ile çıkagelmiş. Bu kez kurdu salıp, oğlanlara : - Hep beraber saldırın, diye bağırmış. Altısı birden kurdun üzerine çullanmışlar. Biri kuyruğundan tutmuş, öteki kulağından. Biri vurmuş, öteki tekmelemiş. Kısacası, hepsi birer iş görmüş. Kurdun da işi bitmiş. İhtiyar gülmüş: - Kimin daha güçlü olduğunu şimdi gördünüz. Birlik olduğunuz zaman sizden güçlüsü yok, demiş. Sonra uzaklaşıp gitmiş. Oğlanlar o günden sonra bir daha kavga etmemişler. Anneleri de artık hiç üzülmüyormuş.