Ayşecik yatağına yattı. Derin bir uykuya daldı. Rüyada karanlık bir ormandaydı. Ayşecik önce çok korktu. Ağlamaya başladı. Birden "Ağlama küçük kız!" diye bir ses duydu. Ayşecik dönüp baktı. Bir de ne görsün? Karşısında kocaman bir ayı duruyordu! Ayı çok sevimliydi. Ona :"Gel ,benimle arkadaş ol." dedi. Ayşecik ayının kucağına oturdu. Ormanı gezmeye çıktılar. Yolda arslana rastladılar. Onun uzun yelesi vardı. Arslan kükredi. "Bu küçük kız kim?" diye sordu. Ayı yanıt verdi: - Bu kız benim arkadaşım. Gel, sen de bize katıl. Arslan da onlara katıldı. Az ileride maymunlar top oynuyordu. Küçük maymun topu attı. Ayşecik tuttu. Maymun eliyle bir işaret yaptı. "Topu bana at" demek istiyordu. Böylece oyun başladı. Maymun topu tutuyor, sevinçle zıplıyordu. Bir sincap yanlarına geldi. Kucak dolusu fıstık getirdi. Ayşecik hepsini yedi. Orman çok sıcaktı. Ayşecik terledi. "Su olsa da yıkansam" dedi. Bunu duyan fil hortumuyla su fışkırttı. Onun çok uzun hortumu vardı. Ayşecik ıslandı. Ama bir güzel serinledi. Hepsi güldüler. Ağaçtan bir yılan sarktı. Ayşecik korku ile bağırdı. Arslan "Korkma; kötülük yapmazsan, sana dokunmaz" dedi. Yılan kaydı gitti. Ayşecik derin bir oh çekti. Ormanda bütün hayvanlar ona çok iyi davrandı. Bir dediğini iki etmediler. Ayşecik de onları çok sevdi. "Eskiden sizden korkardım. Oysa şimdi arkadaş olduk" dedi. Bu sırada Bircan uzun uzun öttü. Ayşecik uyandı. Baba ona "Bugün hayvanat bahçesine gitmek ister misin?" diye sordu. Ayşecik çok sevindi. "Evet, isterim. Çünkü bütün hayvanlar benim arkadaşım" dedi.